و اختلافى به سخنش راه مىيابد ، و نه خط نسخ و بطلان بر آن كشيده مىشود ، نه دست تحريف به سوى آن دراز مىگردد ، و نه تضادى با حقايق كتب پيشين و اكتشافات علمى در حال و آينده دارد . به هر حال اين آيه از آيات روشنى است كه نفى هر گونه تحريف ، چه از نظر نقصان ، و چه اضافه ، از قرآن مجيد مىكند ( شرح بيشتر در باره عدم تحريف قرآن در جلد 11 صفحه 18 به بعد - ذيل آيه 9 سوره حجر إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَه لَحافِظُونَ بيان شد ، و دلائل مختلف آن را شرح داده ، و به سؤالاتى كه در اين زمينه است پاسخ گفته‌ايم ) . سؤال : ممكن است گفته شود « باطل » همان گونه كه اشاره شد به معنى « مخالف حق » است در حالى كه شما و مفسران ديگر آن را به معنى « مبطل » و ابطال كننده تفسير كرده‌ايد . پاسخ اين سؤال را با توجه به نكته ظريفى مىتوان دريافت ، و آن اينكه قرآن نمىگويد باطلى بعد از اين كتاب آسمانى به وجود نمىآيد ، بلكه مىگويد باطلى به سراغ اين كتاب آسمانى نخواهد آمد ( به ضمير در جمله « تاتيه » توجه كنيد ) و معنى اين سخن آن است كه چيزى نمىتواند به سراغ آن بيايد و آن را ابطال كند ( دقت كنيد ) .